In mijn vorige blog koppelde ik de zelfdeterminatietheorie van Deci & Ryan aan effectief vergaderen. De conclusie: als je invulling geeft aan de drie pijlers van intrinsieke motivatie – autonomie, competentie en verbinding – haal je meer resultaat uit je vergadering. Focus is daarbij de sleutel. En mijn eerste en misschien wel belangrijkste tip om de focus van je vergadering te verbeteren? Zet alleen onderwerpen op de agenda die nú of in de nabije toekomst belangrijk zijn. Want als alles prioriteit heeft, sneuvelt focus als eerste. Maar hoe breng je focus aan in je vergaderagenda? In deze blog deel ik twee tips voor een scherpere agenda, meer focus én meer resultaat uit je vergadering.

Tip 1: De Eisenhower matrix – Kies alleen wat nú aandacht nodig heeft

Je komt hem tegenwoordig steeds vaker tegen als het gaat om het aanbrengen van focus en prioriteit: de Eisenhowermatrix. Het Eisenhower principe is ontstaan tijdens de tweede wereldoorlog toen Dwight D. Eisenhower in zijn rol van generaal continu besluiten moest nemen over de taken die die dag zijn focus verdienden.  

Hij beoordeelde zijn taken op basis van urgentie en belang. Hoewel het niet zeker is dat hij dit daadwerkelijk zo expliciet heeft gedaan, ontstond daaruit na de oorlog wel het Eisenhower principe.

Hij verdeelde die taken in vier categorieën.

• Loslaten – Taken die niet urgent en niet belangrijk zijn
• Delegeren – Taken die wel urgent maar niet belangrijk zijn
• Inplannen – Taken die wel belangrijk zijn, maar niet urgent. Maar let op, doe die taken ook echt op het geplande moment. Anders komen ze misschien in de volgende categorie terecht en die is toch minder comfortabel
• Nú oppakken – Taken die urgent én belangrijk zijn

In dit verhaal zie je urgentie en belang als twee assen terug. Als je die assen tegen elkaar afzet dan ontstaat de Eisenhower matrix:

Ik durf te stellen dat vergaderingen meer resultaat opleveren als je zorgt dat er aan de voorwaarden van de zelfdeterminatietheorie wordt voldaan. Hoe dat zit, lees je in deze blog.

Eerst even terug naar de theorie zelf. De zelfdeterminatietheorie is een motivatietheorie waarvan de basis in de jaren ’70 werd gelegd door Deci en Ryan. Sinds de jaren ’80 wordt deze theorie wereldwijd toegepast in onder andere onderwijs, sport, werk en leiderschap. In het Engels staat deze theorie bekend als de Self-Determination Theory.

In deze theorie staat intrinsieke motivatie centraal: motivatie die van binnenuit komt. Als je intrinsiek gemotiveerd bent, doe je iets omdat je het graag wilt doen en niet omdat er een straf op staat als je het niet doet, of een beloning als je het wél doet.

Muziek is diep verankerd in ons bestaan. Het is overal om ons heen en vaak hebben we het niet eens door. Toch heeft muziek een diepgaand effect op ons leven. Er worden allerlei eigenschappen aan muziek toegeschreven: zo zou het helpen tegen stress en ondersteunen bij het opnemen van nieuwe kennis. Maar hoe zit dat nou eigenlijk? En hoe kun je muziek een rol geven tijdens het faciliteren van sessies? In deze blog ga ik dieper in op de connectie tussen muziek en het brein en laat ik zien hoe je muziek kunt gebruiken als onzichtbare facilitator.

Eerst muziek, dan praten

Er zijn theorieën die suggereren dat in de oertijd ritme en muzikale klanken mogelijk voorafgingen aan gesproken taal. Mensen begonnen met reageren op muzikaal klinkende geluiden, ze maakten geluid en ritmische patronen, vaak begeleid door beweging. Zo droegen onze voorouders verhalen over en deelden zij praktische kennis. Pas later ontwikkelde zich de gesproken taal zoals wij die nu kennen. Geen wonder dus dat muziek diep in ons allemaal verankerd zit en dat we er – bewust of onbewust – sterk op reageren. Zo diep zelfs dat bij baby’s in de buik van hun moeder de hartslag verandert wanneer zij muziek horen!

Muziek en het brein

Muziek speelt een belangrijke rol in ons leven. Wanneer kinderen op jonge leeftijd op een verantwoorde manier veel met muziek in aanraking komen, heeft dat een bewezen positief effect op het brein. Zo neemt het aantal en de complexiteit van neurale verbindingen toe, waar men – mits er niets bijzonders gebeurt – een leven lang profijt van heeft. Daarnaast zijn er steeds meer aanwijzingen dat muziek op latere leeftijd kan helpen bij het vertragen van cognitieve achteruitgang. Maar ook in de periode tussen jong en oud heeft muziek een grote invloed op ons denken, voelen en handelen.

Over elektrische signalen, hersengebieden en frequenties

Muziek bestaat uit geluidsgolven die via het oor worden omgezet in elektrische signalen. Deze signalen worden niet in één geïsoleerd hersengebied verwerkt, maar activeren tegelijkertijd meerdere delen van het brein. Hierdoor gaan die verschillende hersengebieden intensiever met elkaar communiceren. Dit gebeurt doordat neurale netwerken zich tijdelijk op elkaar afstemmen en op vergelijkbare frequenties actief worden. Deze afstemming is meestal subtiel en onbewust, tenzij je natuurlijk vlak naast de speakers van een rockconcert staat.

Hello World!

De standaard eerste blog die WordPress je cadeau doet, heet Hello World. En die gaf mij een kans die ik natuurlijk niet aan mij voorbij kon laten gaan. Dus heb ik er bij deze mijn officiële eerste blogpost van gemaakt. Eigenlijk voelt het een beetje als een geboortekaartje: “Hallo wereld, ik ben er! ✨”

Daarnaast is het een mooie gelegenheid om de naam iDSparX toe te lichten.

Engels of Nederlands?

Over de uitspraak kan ik kort zijn: Engels of Nederlands? Ai-die-sparks, idea-sparx, id-sparks, idee-sparx … ik vind het allemaal goed. Ik ben flexibel zonder mijn identiteit te verliezen. De betekenis en de essentie van de naam blijven namelijk overeind. Hoe dat zit, leg ik hieronder uit.

iD – meer dan alleen letters

De letters i en D waren ooit mijn initialen bij mijn eerste echte baan en zijn heel mijn werkende leven blijven plakken. iD, als je het uitspreekt, klinkt als idee. En ideeën heb ik veel, graag en vaak.

Fun fact: in het Latijn betekent id zoiets als: dit, dat of het. Vertaal dat naar het Engels en je krijgt: it sparks. Super toepasselijk, want dat is precies wat ik processen, innovaties en mensen gun: vonken… en als het even kan ook sprankelen!

Sparks of SparX – als het maar vonkt, vonkelt en sprankelt

SparX komt van het Engelse woord sparks, oftewel: vonken, vonkelen of sprankelen. Het woord doet mij altijd denken aan de spark plug — oftewel de bougie. Dat is hét onderdeel dat in een auto (die op brandstof rijdt) de vonk brengt die de brandstof ontbrandt en de motor in beweging zet. En zo zie ik precies mijn rol: het in beweging zetten van innovatietrajecten, procesontwerpen en effectieve samenwerking tijdens bijvoorbeeld vergaderingen.

Let op: ik ben dus niet de motor of al die andere waardevolle onderdelen die de auto in beweging krijgen en houden. Ik help enkel om (weer) beweging en sprankeling te creëren. Niet door harder te duwen, maar door de vonk te geven waar die nodig is.

Kleine i is geen typefout …

De kleine i is deels een designkeuze: ik wilde de i en de D integreren in iets wat voelde als een ideelampje en dit was voor mij dé manier daarvoor. Tegelijk hint het ook een beetje naar de trend die Apple inzette met de iMac in 1998. Veel andere producten volgden, zoals iHealth, iRobot en iCandy. Daar staat de i vaak voor termen zoals: internet, individual, interactive of innovative. Bij iDSparX staat de i vooral voor inspiratie en interactie. Dat zijn voor mij dé ingrediënten waardoor vaart ontstaat.

… en de hoofdletter X ook niet

Die hoofdletter X aan het einde van iDSparX klinkt fonetisch als de ks waar je sparks eigenlijk mee schrijft. Maar als je even anders kijkt, zie je de X met de spark erboven als een mens … en daar draait het om bij iDSparX. De X is ook een symbool voor een kruispunt: het moment waarop je kiest welk pad je inslaat, of je gaat samenwerken, of je durft te veranderen en te versnellen.

Tot slot wordt ook wel gezegd: “X marks the spot”: de plek waar de magie ontstaat en de vonken je om de oren vliegen. De sweet spot waar innovatie in beweging komt en waar het startpunt ligt van processen die werken, waar mensen elkaar vinden, samen slimmer werken en fantastische resultaten neerzetten.

No lightning strike, but a spark

Toen ik mijn naam bedacht had, ging ik natuurlijk ook even op internet kijken of deze al bestond. Daarbij kwam ik de volgende quote tegen:

“Innovation is rarely a lightning strike. It’s usually a small spark someone dared to notice.” — Unknown

Innovatie of verandering begint zelden groots en meeslepend. Het begint vaak met iets kleins. Met een kleine vonk die van alles in beweging zet. Deze quote bevestigde voor mij dat ik de juiste naam had gekozen.